lunes, 29 de noviembre de 2021

FACENDO DE DETECTIVES

Non tendo nin idea de quen pode ser o dono ou dona da bota misteriosa, decidimos que o mellor que podemos facer é o que se fai nestes casos, facer uns carteis de BÚSCASE e colocalos por todas partes: polos corredores, na sala de mestres, na porta da cociña, no comedor, en secretaría...



E agora toca esperar.


viernes, 26 de noviembre de 2021

AS NOSAS HIPÓTESES


- Seguro que é de Barbanegra porque é marrón.

- Eu creo que é de Papá Noel.

- Non, de Papá Noel non pode ser porque as  botas de Papá Noel son negras e están limpas e esta está moi  sucia.

- De Papá Noel non é porque non ves que aquí non hai cheminea para entrar. 

- Pois entraría pola porta ou pola ventá.

- Ao mellor a bota está viva e veu ela soa e agora está durmindo porque está cansa de dar moitos pasos.

- Menuda tontería!

- Pode ser dunha pantasma.

- As pantasmas non usan botas, veñen voando.

- Eu penso que é do Gato con Botas. 

- Non, porque as botas do Gato con Botas non son así, son moito máis altas.

- O que está claro é que non é un regalo para nós porque os regalos  non son así.

- É dun home. É moi grande.

- Eu de maior quero ser maquinista de tren. Ao mellor é dun maquinista.

- Fixádevos! Ven da praia porque ten una cuncha dentro.

- Eu non teño nin idea ... pero vexo que o debuxo que ten a cuncha é o mesmo que o da camiseta do Celta.

- E se é dun ladrón. 

- Non, porque non roubou nada, non falta nada na clase.

- Eu penso que é de Balbino, que a perdeu cando veu á nosa clase con Pachín o outro día.

- O mellor será mirar as cámaras de seguridade do colexio e así xa sabemos de quen é.


A BOTA MISTERIOSA



Hai uns días, cando chegamos á clase, atopamos unha bota misteriosa no chan. A nosa profe preguntounos axiña se era nosa porque non sería a primeira vez que perdíamos un zapato, pero estaba claro que non era nosa, era demasiado grande.





De quen será?




FIN DO CAMIÑO

Hai case nove meses que iniciamos esta aventura, unha aventura que hoxe chega ao seu fin. Durante todo este tempo percorremos sendeiros e ca...