No noso paseo por Lalín fixámonos en que enriba dalgún fito aparecían pequenos moricos de pedras e, como somos moi curiosos, preguntámoslle as nosas profes para que se poñían alí. Dixéronnos que antigamente, cando aínda Elías non pintara as súas frechas amarelas, moitos peregrinos colocaban pedras para indicarlle a outros peregrinos que viñan detrás que por alí era o camiño. Hoxe en día os peregrinos déixanas por tradición.
Nós, como bos peregrinos, en lugar de deixalas enriba dun fito, fixemos o que mellor sabemos: xogar, deixar voar a nosa imaxinación e alimentar a nosa creatividade.
Fixemos composicións.










.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

No hay comentarios:
Publicar un comentario