POEMA

Con bota ou sen ela, nós imos seguir co noso Camiño de Santiago. O malo é que lle imos dicir a William. pero mentres o pensamos, imos recitar un poema que aprendemos e que nos gustou moito.

                                               

FALTA A BOTA!!!

Hoxe, ao entrar na aula, Senén dixo que faltaba a bota e si, era certo!, buscámola e  non a atopamos por ningures.

- Seguro que a levou un ladrón.

- E como entrou se todo estaba pechado.

- Mira! No chan non hai marcas.

- Eu teño na casa un traxe de policía e mañá traio e investigo.

- Eu penso que puido ser unha pantasma.

- As pantasmas non existen.

- Si que existen pero non as vemos porque están dentro do noso corpo.

- Ao mellor colleuna a señora da limpeza e tirouna ao lixo. Como estaba tan sucia e vella!

- E se foi o seu dono o que veu por ela?

- Quen?

- William.

A HORA DO TÉ

Hoxe quixemos celebrar por todo o alto a chegada das vacacións. Á hora da merenda tomamos un té pero, en lugar de facelo ao estilo inglés como faría William, démoslle un toque galego. Nós tomámolo acompañado dunha rica tarta de Santiago, como non podía ser doutra maneira.

Puxémonos coma Pepes!!!

Se queredes comer a tarta de Santiago na casa, podedes facela. É moi sinxela!

https://youtu.be/TLJIFat1RO4

A CORREOS!

Decidímonos a contestarlle a William para dicirlle que tiñamos a súa bota e preguntarlle de paso que debiamos facer para devolverlla. 

Unha vez tivemos escrita a carta, metémola nun sobre no que puxemos a dirección de William. Chamounos moito a atención que nós teñamos dous apelidos e o noso amigo só un pero xa nos explicou a profe Lorelay que eso é por ser inglés.

Que nos quedaba por facer entón? Pois ir a Correos para selar a carta e que así puidera chegar ao seu destiño.

Na oficiña de Correos traballa a mamá de Alba, a nosa compañeira, e moi amable explicounos con todo luxo de detalles todo o proceso. Aprendemos que antes de poñerlle o selo, hai que pesar a carta e en función do seu peso así é o prezo.

Ademais de todo iso, aprendemos que existen os apartados, que se poden tamén enviar paquetes e moitas cousas máis.

Por último, fomos en busca dun buzón para meter a nosa carta. 

  

Que casualidade! Ao lado do buzón había a estatua dun peregrino.

LONDON TOUR

Dende que recibimos  a carta do peregrino William e soubemos que era inglés, pedímoslle á profe Lorelay que nos falara un pouco da cidade na que vive o noso novo amigo. Porque, non sabemos se o sabedes pero, no Camiño fanse moitos amigos e coñécense outras culturas e nós non iamos perder a ocasión.

A través de Google Maps chegamos ata Londres, que é a capital de Reino Unido. Alí subímonos nun Routemaster, o autobús típico de cor vermella e de dous pisos, e fixemos un percorrido pola cidade. Pasamos polo Buckingham Palace, polo Big Ben, pola Tower Bridge e o que máis nos gustou!, a London Eye, unha das norias máis grandes do mundo. Foi  incrible!

Fixemos algunhas fichas con todo o que aprendemos.

Mirade que chulas nos quedaron!!!!

E como non podía ser doutro xeito, subimos na London Eye.

Tamén lembramos que hai un camiño que se chama o Camiño Inglés, pero William, aínda que vive en Inglaterra, non veu por ese camiño porque se o fixera non pasaría por Lalín e non perdería aquí a súa bota.